موسیقی راک . زیرزمینی

:::" جاده " مسدود است.خطر ریزش کوه !!:::

diaspam — Sat, 25 Oct 2008 09:44:18 GMT

" جاده " مسدود است.خطر ریزش کوه !!

در اولين گام دموي "جاده" رو دانلود كردم.برام خوشايند و لذت بخش بود اما نه به اندازه ي دموي "اولين حرف".

بعد از مدتي كه "سكوت سرد" منتشر شد از اونجايي كه سي دي ارجينال براي فروش هيچوقت به ما بيغوله نشين ها نميرسه بازهم دست به دامن دانلود شدم.(اما اگر همين الان كه مدت زيادي هم از انتشار سكوت سرد ميگذره آلبوم ارجينال رو براي فروش و حمايت كاوه بزارن، بنده خريدارم).

آهنگهاي كاوه رو يكي يكي دانلود كردم و گوش دادم تا به جاده رسيدم.آهنگهاي قبلي بدجوري من رو تحت تاثير قرار داده بود.مثلآ صداي نسل سوخته چندين بار تو گوشم تكرار شد.خب فعلآ ميخوام در مورد جاده صحبت كنم.جاده توي ذهنم جاي خوبي داشت.خب برام جزو سه تا آهنگ اول آلبوم نبود اما دوستش داشتم.

چند روزي گذشت . .

ديدم موزيك ويدئوي "با تو" و "جاده" براي دانلود تو اينترنته.(از اونجايي كه تو منزل و خانواده ي بنده، ماهواره داشتن نشاندهنده ي بي ايماني و كار خلاف شرع و هرزه بودنه بنده مجبورآ تمام مصاحبه ها و موزيك هاي ويدئو رو بايد دانلود كنم و از اونجايي كه سرعت اينترنت در شهر ما فوق العاده بالاست من بايد براي مثلآ دانلود 4mg به مدت 25 دقيقه در حالت انتظار باشم)

خب بگذريم . . .

به هر حال هر دو موزيك ويدئو رو ديدم.فعلآ در مورد "با تو" فقط ميتونم بگم در همون اولين نگاه متوجه ي يك كار متفاوت از فضاي كارهاي كوجي زادوري شدم.يك كار كاملآ حرفه اي

اما جاده . . .

راستش با ديدن جاده در اولين نگاه بهت زده و در نگاههاي بعدي خجالت زده شدم.

اصلآ در نظرم از پسر كوروش يغمايي انتظار چنين موزيك ويدئويي نميرفت

واقعآ هنوز برام جاي سواله .كاوه اگه ميخواست در موزيك ويدئو از بدن نمايي يه دختر استفاده كنه ، پس تكليف نسل سوخته ، اولين حرف و تب صفر چي ميشه؟؟

علاقه ي مردم نسبت به خانواده ي يغمايي كه سرآغازش عشق به كورش هست چي اصلآ با چنين موزيك ويدئو هايي هم خوني نداره.

نه . . .

خواهش ميكنم با چنين موزيكهاي ويدئو حس خوب و متفاوت من و امثال من رو نسبت به آهنگها عوض نكنيد.

تآثيرات موزيك ويدئو بر عقيده ي مخاطب و احساسش نسبت به خود آهنگ تآثير زيادي داره.پس بهتره ازش خوب استفاده بشه ، نه اينكه باعث متلاشي شدن ذهنيت هاي خوب بوجود اومده بشه.

به هر حال من دوست داشتم عقيده ي خودم رو نسبت به "جاده" بگم.

اگر هم اينطور ناراحتي خودم رو ابراز كردم فقط به علت اينه كه كاوه يغمايي و آثار تاثير گذار و زيباش رو دوست دارم.وگرنه اين همه موزيك ويدئو كه اكثرا همین منوال رو دارن ولي من رو ناراحت نميكنن.چون اساس كار اونها از اول هم همين بوده.در كل با موزيك ويدئوي جاده،من به ياد شادمهر عقيلي افتادم كه ياس رو پر پر كرد.

:::راک از نگاه ماد:::

diaspam — Sat, 26 Apr 2008 19:57:18 GMT

راک از نگاه ماد

سايت AVRev.com صد آلبوم برتر راك تاريخ موسيقي رو معرفی کرد،

آلبوم "نيمه تاريك ماه" گروه "پينك فلويد" در رده ی اول خودنمایی میکنه.راستش من خودم چند تا از کارهای قدیمی پینک فلوید رو گوش دادم.ولی زیاد به مزاجم خوش نیومد.

اين گزينش با در نظر گرفتن موارد زير انجام شد:

اجرا (100 امتياز)، آواز و ترانه (100 امتياز)، كيفيت صداي آلبوم (50 امتياز)، كيفيت توليد (50 امتياز)، مطرح باقي ماندن (50 امتياز)، كيفيت تمام آهنگ هاي يك آلبوم (50 امتياز).

ده آلبوم برتر:

نيمه تاريك ماه، پينك فلويد، 394 امتياز
گروه تنهايان گروهبان پپر، بيتلز، 392 امتياز
الكتريك ليدي لند، جيمي هندريكس اكسپرينس، 391 امتياز
لد زپلين 2، لد زپلين، 388 امتياز
ديوار، پينك فلويد، 387 امتياز
لد زپلين 1، لد زپلين، 385 امتياز
ايمني، پيتر گابريل، 384 امتياز
كاركشته اي؟، جيمي هندريكس اكسپرينس، 383 امتياز
درخت يوشع، يو 2، 382 امتياز
لد زپلين 3، لد زپلين، 380 امتياز

حالا با معرفی گروه "ماد" بهتره از حال و هوای راک بین المللی خارج شیم به زیرزمین ایران یه سرکی بکشیم.

ماد یکی از گروههای راک موجود در ایران هست که کارش رو از سال 1379 آغاز کرد.البته اونجور که تو سایت گروه ماد نوشته بود فکر تشکیل این گروه از سال 1377 تو ذهن عبدی بهروانفر بود.خوبه که بدونین اسم این گروه(ماد) یکی نکته ی انحرافیه.شاید هر کسی که اسم ماد رو بشنوه ذهنش به تاریخ ایران ایل ماد معطوف بشه ، اما اگه به صورت نوشتاری انگلیسی ماد توجه کنیم _ mud _ معنی " لجن" میده.

آشنایی اعضای گروه تو مشهد بود.اعضای گروه : نیما باغفر-نوید اربابیان-سامان رجبی -محسن نامجو و عبدی بهروانفر.حالا جای خنده دارش اینجاست .اعضای گروه از صبح تا شب توی یه خونه ی متروکه اینقدر سر و صدا کردند تا به یک نظم موسیقایی گروهی رسیدند.

دو سال گذشت و حالا موقع اون رسیده بود تا گروه از اون خونه متروکه بیرون میومد.اولین کنسرت تو سالن گلستانه برگزار شد.آهنگ رفتم سر کوچه هم بعنوان یک کار خارج از برنامه اجرا شد.حالا دیگه ماد به یک پختگی رسیده بود و با اجرای کارهای تلفیقی یک نوع موسیقی جدید رو با گوش مردم آشنا میکرد.

کنسرت دوم با اضافه شدن مصطفی یاوری به گروه و همچنین با گرفنن مجوز اجرای کنسرت در سالن هلال احمر برگزار شد.آهنگ واق واق سگ هم آخرین اجرای انجام شده بود.به دلایلی که در سایت گروه ماد(عبدی بهروانفر) بعنوان دلایل نامعلوم گزارش شده با حکم قاضی شب دوم و سوم از اجرا جلوگیری شد.

بعد از اون اجرا آهنگ واق واق سگ بصورت اورجینال ضبط شد.

حال دیگه ماد ممنوع الاکران شده بود.

اما . . .

با وجود این ممنوعیت در بیرجند دو شب برنامه اجرا کردن و بعد هم گروه دچار یک پراکندگی شد.اما باز هم عبدی با همراهی نوید و مهدی در سالن ابن سینا مشهد چهار کار رو اجرا کردن.البته بهتره بگم تا چهار کار دوام آوردن.چون بعد از اجرای چهارمین کا ر با درخواست محترمانه ی رئیس سالن به پایین هدایت شدند.این پایان کار ماد در مشهد بود

محسن نامجو هم مثل دیگر اعضای گروه کارهای مستقل خودش رو انجام میداد.و حالا نوبت به ضبط آلبوم ترنج محسن نامجو رسید که از گروه برای اجرای بیشتر قطعات ترنج کمک گرفت.

بعد از پایان کار ترنج عبدی به ارمنستان رفت تا آلبوم شلمرود ظهور کنه.

در تابستان سالی که گذشت عبدی بهروانفر و محسن نامجو به همراه احسان زارع قشلاقی در ارمنستان برنامه ای رو بدون تمرین قبلی اجرا کردن که سه شب ادامه داشت.

به طو کلی همونجور که ماد متذکر شده:

راک یک هدف مشخص داره نمیشه گفت یک موسیقی صرفآ سیاسیه. در یک کلام هدف از راک بیان حقیقت از طریق موسیقی بدون سانسوره.

راک یعنی همین : یعنی حقیقت

"رفتم سر کوچه" و"جره باز" برای دانلود:

کنسرت سالن ابن سینا<تصویری> رفتم سر کوچه (حجم:۹۷۱۴ کیلوبایت)

کنسرت بیرجند<صوتی> جره باز (حجم:۲۷۳۴ کیلوبایت)

:::اولین حرف من، نسل سوخته:::

diaspam — Sun, 30 Mar 2008 15:19:18 GMT

اولین حرف من، نسل سوخته

همونطور که تو دو پست قبل هم دربارش نوشتم این قسمتی از متن ترانه ی نسل سوخته از آلبوم سکوتِ سرد کاوه یغماییه.کلمات بکار برده شده تو این ترانه واقعآ ادم رو به فکر فرو میبره.به من که فاز عجیبی میده.برای همین یک بار دیگه سراغ نسل سوخته رفتم اما با کمک گرفتن از اولین حرف:

نسل سوخته یعنی نسلی که هنوز استخوان‌هایشان را مردم بعد از این همه سال می‌بویند و بر آن سجده می‌کنند. کاوه از نسلی حرف می‌زند که یک نفسشان وحتی تکه ی استخوانشان به زندگی هزاران انسان نما می ارزد.

یکی جای دست و پاهاش دادنش چند تا ستاره

یکی اون ستاره‌ها رم جای دست و پاش نداره

یکی‌مون شد پاره پاره یکی مونده نیمه کاره

یکی برگشته تو سنگر استخوناشو بیاره

بگو نسل ما کجا رفت؟
نسلی که اومد بباره

نسلی که از آینه رد شد
بی‌صدا به یک اشاره

نسلی که قرار بود زمین را در آسمان بکارد.

کسانی که با آهنگ کامران و هومن می‌رقصند ، کسانی که مراسم عزاداری امام حسین را با جشن عروسی و پارتی های شبانه شان اشتباه گرفته اند نمی‌توانند درک کنند.به خدا درک نمیکنند کاشتن زمین در آسمان چه معنی‌ دارد.درک نمیکنند نسل سوخته چه معنی دارد.کسانی که آرمانشان در یادشان مانده نسل سوخته را درک میکنند. نسلی که می‌خواست زمین را به آسمان ببرد. نسلی که همه چیزش آسمانی بود.آرمانش ، عقیده‌اش و از همه مهمتر عشقش. نسلی که رهبرعزیزشان ، پیر والا همتشان ،امام خمینی(ره) سالها قبل از تولدشان گفته بود: سربازان من در گهواره‌ها هستند.

اینها حرف ریشه و خاک است. حرف دیروز ندیده ی ماست.حرف فرداها و همیشه است. حرف این صورتک‌ها نیست. حرف فست‌فود نیست.حرف اکس پارتی نیست.حرف قانون آزادی همجنس گرایان نیست. صحبت سکوتِ سرد آدمای توی قاب است.

نسلی که می‌خواستم
اینو توی آسمون بکاره

حتی آسمونش امروز
توی قابی از حصاره

حرف تردید یک نسل است. میان رفتن و ماندن.رفتن به راهی دراز ، اما روشن.راهی که باخون روشن ماند.حکایت همین یک نفس بود. که آن هم در قفس ماند. بین خوابیدن تا صبح. یا دم سحر پریدن.تردید میان زمینی ماندن یا پرواز به ملکوت. یکی باید بگوید.آخر من و تو کجای کاریم؟ وسط یه راه روشن. یا هنوزم توی غاریم؟ یکی باید بگوید. آخر چرا رنگ ما پریده؟ چرا با این همه عینک هیچ کسی ما رو ندیده؟

اون که قامت بلندش
سپر این سرزمین بود

روی خاک سرد غربت
پی یک قطعه دیاره

میان این همه بینی های عمل شده ، صورتهای برنزه شده، قرص‌های ضدبارداری، میان این همه دیگر کسی به یاد آن پسری نیست که در خاک سرد غربت، جنازه‌ی بی‌سرش را پیدا کردند.

خیلی‌ها پیاده رفتند
خیلی‌ها شدند سواره

یکی دیگه جون به شب باخت
یکی دیگه شد ستاره

خیلی‌ها به خاطر ما شهید شدند تا ما زندگی کنیم. همت، جهان‌آرا، چمران... . این‌ها اسم کوچه و خیابان و اتوبان نیست! اسم چندتا از آن بچه‌هایی است که شهید شدند تا صدام حسین پا نشود بیاید.بیاد در تهران.بیاید در سعد آباد مسکن کند.بیاید در سعدآباد رقص عربی دخترهای ایرانی را تماشا کند! غیر از اتوبان‌های تهران چند تا اسم دیگر از آن بچه‌ها را به خاطر دارید؟خودم که هیچ.شما چطور؟

در آخر فقط از کاوه یغمایی عزیز متشکرم که این اثر به یاد ماندنی را برای ما گذاشت تا کمی تفکر کنیم.

با نوستالوژی از حمیدرضا علاقه بند

:::روایت ۸۶:::

diaspam — Sat, 22 Mar 2008 09:27:18 GMT

روایت ۸۶

روایت 86 مثل سالهای دیگه نبود ولی از یه جهت با سالهای دیگه هیچ فرقی هم نمیکرد.

سال 86 هم با تمام بالا و پاییناش با تمام آثارهای بجا موندنی یا نخاله به تاریخ پیوست.تاریخی که ازامثال کوروش یغمایی ها و سیاوش قمیشی ها به خوبی یاد میکنه.تاریخی از موسیقی که با آثار کاوه یغمایی ها و محسن نامجو ها و رضا یزدانی ها دیگه یکنواخت و بی روح نیست.

اتفاقات خوب و بدی واسه موسیقی ایران یا بهتره بگم موسیقی من افتاد

خوبها:

ظهور پدیده ای چون کاوه یغمایی وآلبوم استثنایی سکوت سرد

انتشار آلبوم ترنج محسن نامجو با مجوز وزارت ارشاد

حضور آثار رضا یزدانی به همراه آلبوم هیس در فیلمهای سینمایی رئیس و حکم و...

بدها:

همچنان بی مجوز ماندن آلبوم ملک جمشید از سوی وزارت ارشاد و محروم ماندن ما از آثار جدید کوروش یغمایی

حذف صدای محسن نامجو از تیتراژ طنز چارخونه

آلبوم ازغروب تا طلوع سیاوش قمیشی

آهنگهای محبوب امسال بدون ترتیب رتبه(البته از هر خواننده فقط یکی رو نوشتم):

گل و تگرگ(سیاوش قمیشی) زلف(محسن نامجو) شمال(رضا یزدانی) زندگی و مرگ(کوروش یغمایی) اولین حرف(کاوه یغمایی) زوربای ملایری(کیوسک) نمیشه(محمد نوری)

بهترین آلبوم ها:

1.سکوت سرد(کاوه یغمایی)

2.ترنج(محسن نامجو)

۳.عشق سرعت(گروه کیوسک)

آهنگهای محبوب خارجی امسال:

Seprate tables.1 ((chris de burg

Goodbye my lover.2 (james blunt)

Underneath your clothes.3 (shakira)

اتفاق:

اولین کلیپ یکی از دوستان من از گروه فری بویز به نام پرستوی مهاجر و پخش در تیتراژ این برنامه در شبکه ام آی تی وی

اگه به حاشیه هم برم و از حیطه ی موسیقی جدا بشم:

بهترین فیلم ایرانی:

1.فیلم مستند دیازپام ده

2.سنتوری(البته تعداد فیلمهایی که دیدم به تعداد انگشتهای دست هم نمیرسه)

بهترین تیم فوتبال خارجی: مثل همیشه آرسنال

قصه ی ما به سر رسید جواز کوروش نرسید

تو حیرت ترنج و هیس سکوت کاوه سر رسید

:::سلام سلطان:::

diaspam — Sun, 02 Mar 2008 13:45:18 GMT

سلام سلطان
باز هم یه شب از اون شبهایی رسید که خیلی دلم خسته شده بود.

خسته از تردد روزهای خشک وبی روح .تنها دل خوشیم شده بود دیدن رفقا

تو یه حالتی شبیه به افسردگی بودم .باز هم به یا د رادیو افتادم.رادیو ای که منو باا موسیقی بیشتر آـشنا کرد.تا قبل از اینکه رادیو فردا رو باز کنم گوشم فقط به ترانه های داخلی خورده بود.مثل حسام لر نژاد امیر کریمی محمد اصفهانی علیرضا عصار ناصر عبداللهی محمدرضا عیوضی و خیلی ها دیگه. تازه همشون هم از نوع مجاز تلویزیونی بودن.

فکر کنم که رو رادیو فردا بودم.

مهمان داشتن

مهمانشون کسی نبود جز موزیسین برتر ایران " کوروش یغمایی "

یه خانمی عهده دار مصاحبه با کوروش بود.همون اول بحث در مورد تغییرات ظاهری استاد از آخرین مصاحبه تا به اون روز گفت.

نمیدونم چه اتفاقی برام افتاد.ولی با همین توصیف سماعی اون خانم و لحن صحبت کوروش یغمایی یه حس خوبی بهم دست داد.برای همین دستم خود به خود روی دکمه ی ضبط رفت.باز هم همون نوار قدیمی باید خاطرات قبلی رو از روی خودش پاک میکرد تا چیزهای جدیدتری رو تو خودش جا میداد.همیشه بعد از زدن دکمه ی ضبط سکوت میکردم تا صدام رو آهنگایی رو که داشتن ضبط میکردم نره.اینبار بازم سکوت کردم.اما نه به اون دلیل بلکه با پخش ترانه ی "انتظار"دهنم خود به خود قفل شد.تمام وجودم حس شنوایی شده بود.واقعآ لذت میبردم.و اما گل یخ . . .
بعد از انتظارپای صحبت به گل یخ رسید.دقیقآ جزئیات صحبتشون رو به یاد ندارم.استاد در مورد خانم آلمانی که گل یخ رو با لحن بخصوص و زیبای خودش خونده بود صحبت کرد.زیبا و جالب بود اما قبلش اورجینالش رو پخش کردن.منظورم گل یخ با صدای خود کوروش که حال و هوام رو بد جوری عوض کرده بود.

بعد از صحبتها و اتمام برنامه ی اون شب شروع کردم به گوش دادن "انتظار" و "گل یخ".چیزی که واسم خیلی عجیبه اینه که گل یخ بر عکس اکثر آهنگها که در دفعات اولی که بهشون گوش میدم جذابترن و کم کم انگیزه ی گوش دادنشون کم میشه اینطور نبود.شاید اون موقع انتظار رو خیلی بیشتر از گل یخ دوست داشتم.ولی با هر بار گوش دادن به گل یخ علاقم به اون بیشتر میشد.

این بود آشنایی من با استاد کوروش یغمایی.

اینم شعریه که خودم از شدت علاقم به کوروش یغمایی گفتم.البته نمیشه اسمشو شعر گذاشت.یه جور بازی با کلماته.اصلآ هم درخور کوروش یغمایی نیست.ولی از زبان حقیرم همین بر میومد

میخوانم از جاودانه ترین ترانه ساز      آن مرد که عشقش ایرا ن و نغمه اش همه راز

آن مرد خوش صدای جهان بی وفا      آن مرد از دیار مهربانی و صلح صفا

ای که نکرده ای آرزوهایم خراب      ای که میرود با تو زندگیم به مراد

ای که زبان من زمززمه گر ترانه ی تو      خاموش صدای گله از گرگ گرسنه ی تو

ای که برای من تویی قصه ی ماه و پلنگ      ای که با صدای تو سیب نقره ای شود سرخ رنگ

ای تو پرنده ی مهاجر قصه های من      ای تو نباشی همچو این کابوسهای من

ای که ترانه ات تفنگ دسته نقره را کند قلاف      ای که گل یخت درون هر شنوده را کند خراب

ای مرد خوش صدا همیشه برای ما بخوان      ای عشق بیکران همیشه در قلب ما بمان

به امید روزی هستم که در یکی از کنسرتهای استاد حاضر باشم و ایشون رو از نزدیک ببینم.

دوستت دارم سلطان

:::نسل سوخته (کاوه یغمایی):::

diaspam — Thu, 14 Feb 2008 19:51:18 GMT

نسل سوخته (کاوه یغمایی)

با "نسل سوخته"ی کاوه یغمایی درد امواج راک تا مغز استخوان آدم هم میرسه.اما گذشته از راک زیبایی که کاوه ی عزیز اجرا کرد شعر این ترانه یه حس عجیبی به آدم میده.کاوه یغمایی توی مصاحبه هایی که با شبکه های مختلف انجام داده متذکر این نکته شده نسل سوخته آهنگی است درباره دوران جنگ ایران و شرایطی که در یی آن موقعیت وجود داشت. در هنگام ساختن آهنگ در فضای زمانی بودم که موشکی در گیشای تهران برخورد کرده بود و من مادرم آنجا را از نزدیک دیدیم. دوران جنگ تاثیر عمیقی در روحیه و افکار ما در ایران داشت و من این آهنگ را برای کسانی ساختم که در خط اول جبهه حضور داشتند که واقعاً آدم های فوق العاده ای بودند.

واقعآ بعد جنگ این نسل به کجا رفت؟اصلآ چه به سرش اومد؟نسلی که بعد از انقلاب میخواست بهترین حکومت روی زمین رو پیاده کنه.واقعآ علت سوختن این نسل چه بود؟

یکی جای دست و پاهاش، دادنِش چندتا ستاره-------------------زیادن
یکی اون ستاره هارم، جای دست و پاش نداره-----------------متاسفم برات ای دل ساده
یکی مون شد پاره پاره، یکی مونده نیمه کاره------------------جنگ همیشه همین بود
یکی برگشته، تو سنگر، استخووناشو بیاره-------------------- بدون شرح
(بگو نسل ما کجا رفت؟
نسلی که اومد بباره!

نسلی که از آینه رد شد، بی صدا به یک اشاره!
نسلی که می خواست زمینُ توی آسمون بکاره!
حتی آسمونش امروز توی قابی از حصاره!)

بگو نسل ما کجا رفت؟------------------------------------------هرجا غیر از اینجا
نسلی که اومد بباره! -------------------------------------------بارید اما سیل شد
نسلی که از آینه رد شد، بی صدا به یک اشاره! ----------------همین یک اشاره کافی بود
نسلی که می خواست زمینُ توی آسمون بکاره------------------نوبت ما که میشه آسمون جا نداره
حتی آسمونش امروز، توی قابی از حصاره! --------------------میشه گفت بمبست

یکی جای دست و پاهاش، دادنِش چندتا ستاره
یکی اون ستاره هارم، جای دست و پاش نداره
یکی مون شد پاره پاره، یکی مونده نیمه کاره
یکی برگشته، تو سنگر، استخووناشو بیاره

اون که قامت بلندش، سپر این سرزمین بود------------------اما ...
روی خاک سرد غربت، پیِ یک قطعه دیاره-------------------تا بوده همین بوده

خیلیا پیاده رفتن، خیلیا شدن سواره--------------------------ولی رفتن
یکی دیگه جون به شب باخت، یکی دیگه شد ستاره-----------بازهم تاسف

یکی جای دست و پاهاش، دادنِش چندتا ستاره
یکی اون ستاره هارم، جای دست و پاش نداره
یکی مون شد پاره پاره، یکی مونده نیمه کاره
یکی برگشته، تو سنگر، استخووناشو بیاره

اما بهتر اینه که قضاوت در این مسئله به عهده ی خود اشخاص باشه.به هر حال عقیده ها متفاوته و تنها چیزی که نادرسته اینه که بگیم فقط چه چیزی درسته.

نسل سوخته

خواننده و آهنگساز:کاوه یغمایی

ترانه سرا:روزبه بمانی

نسل سوخته برای دانلود:

موزیک نسل سوخته (حجم: 7200 کیلوبایت)

:::محسن نامجو و خلاقیت در موسیقی:::

diaspam — Thu, 31 Jan 2008 12:11:18 GMT

محسن نامجو و خلاقیت در موسیقی

یک روز به شیدایی در زلف تو آویزم
خود را چو فرو ریزم با خاک در آمیزم
وگرنه من همان خاکم که هستم!...

******
ای درد توام درمان در بستر ناکامی
ای یاد توام مونس در گوشه ی تنهایی
وی خاطره ات پونز، نوک تیز کف کفشم
این صندل رسوایی، این صندل رسوایی
گرگی تو و میشم من، جمعا به تو آویزیم
آب از تو سریشم من جمعا به تو آویزیم
اگزاز و دیازپامی، جز زلفت آرامی
چون زلف تو نارامم رسوا و پریشم من
سشوار.... سشوار.....

آیا شما هم مثل بعضی دوستان من فکر میکنین ای شعر از دهن یه ذهن بیمار خونده شده؟ آیا شما فکر میکنین نامجو مخاطب رو به مسخره گرفته؟ آیا شما هم مثل آدمای قدیمی که از موسیقی یه فضای بسته ساختن فکر میکنین؟آیا شما فکر میکنین این تلفیق،توهین به شعره؟

اگه شما هم چنین افکاری دارین بدونین که این افکار ناشی از بلاهته.بهتره که افکارتون رو عوض کنین...

_ همون طور که تو مستند دیاسپام ده یکی از افراد عرصه ی موسیقی بهش اشاره کرد شاید بشه گفت که قصد نامجو، عوض کردن سلیقه هاست.نامجو میخواد با این تلفیق ها و این تناقض ها سلیقه ی گوشامون رو عوض کنه.گوشی که سالها به شنیدن کلمه ها و شعرهای معین و خاص در موسیقی عادت کرده.حالا واسطون یه مثال میزنم: تو همین قطعه ی گیس یه جاش نامجو با یه حالت غیر قابل ذکر آیه ی قرآنی<<وعتصموا بحبل الله جمیعآ ولا تفرقوا>> رو میخونه.البته به نظر من منظور نامجو از گفتن چنگ زدن به ریسمان خدا همون چنگ زدن و ارتباط روحی به گیس معشوقه.اما اگه نامجو میخواست حالت عادی رو بکار ببره بطور مستقیم منظور رو بیان میکرد.

_ موضوع دیگه ای که من تو کارهای نامجو میتوم ازش بعنوان شاهکار نام ببرم در بند موسیقی نبودن اونه.یعنی محسن نامجو هیچوقت براش شعر زیر مجموعه ی آهنگ نیست.اصلآخیلی از جاها موسیقی تحت تاثیر شعراش قرار میگیرن.مثل"گیس" " زلف" "عشق در مراجعه است" و... میشه گفت شعر تو کارهای نامجو نقش حاکم رو ایفا میکنه و شعر هر جور دوست داشته باشه یا یهتره بگم همونجور که هست خونده میشه.

_ یکی دیگه از نکته های قابل توجه خیلی از کارهای نامجو بکار گرفتن طنز برای بیان اعتراضه:

هر کس مثل من که فقط چند ماه با آثار نامجو در ارتباط هستم کارهای او رو شنیده باشه میتونه بفهمه که طنز اسلحه ی نامجو در آثارشه.نامجو همیشه از طنز بعنوان وسیله ای برای بیان مشکلا ت زندگی استفاده میکنه!اما چرا؟ خوب مسلمآ علتش رو میشه در این هدف خلاصه کرد که نامجو برای تاثیر بیشتر و جذب شنونده ها تو کلام خودش یه جورایی شیطنت میکنه.شیطنت با کلام و موسیقی و ایجاد صداهایی که تا حالا کسی اونها رو تو ایران نشنیده بود.البته من شخصآ تو ای نوزده سال عمری که از خدا گرفتم با چنین نوع موسیقی بر نخورده بودم.البته طنز نامجو به معنی واقعی کلمه طنزه.یعنی ج.ری شنونده رو به خنده میاره که در پس اون خنده شنونده به فکر بره یا متوجه ی یک فاجعه بشه

واقعآ کیه که نتونه درد بیان محسن رو تو "جبر جغرافیایی" حس کنه؟ شخصآ این کار رو از اون کارهایی میدونم که شنونده با خواننده یه حس مشترک پیدا میکنه.

یک رو از خواب پا میشی میبینی رفتی به باد هیچ کس دورو برت نیست همه رو بردی ز یاد

چند تا موی دیگت سفید شد ای مرد بی اساس جشن تولد تو با مجلس عزاست

بریدی از وفا....

قوض پشتت بیشتر شد شونه هات افتاده تر پیرامونت رو ببین با دقت میمیرن خشک و تر

میمیرن خشک و تر

اینکه زاده ی آسیایی رو میگن جبر جغرافیایی

اینکه لنگ در هوایی صبحونت شده سیگار و چایی

ای عرش کبریایی چی هست تو سرت؟

کی با ما راه میایی جون مادرت؟!...

*****

اینکه دستاتو روی سر میزارن اینکه باهات هیچ کاری ندارن

اینکه تو بازیشون راهت نمیدن اینکه سر به سرت میزارن

اینکه زاده ی آسیایی رو میگن جبر جغرافیایی

اینکه لنگ در هوایی صبحونت شده سیگار و چایی

یا "عقاید نوکانتی" که اوج اعتراض رو با نگاه طنز نشون میده:

عقاید نوکانتی از آن من

شقایق نورماندی از آن تو

حلاوت و بی صبری از آن من

عشق پانزده سانتی از آن تو

ماکارونی تمر هندی از آن ما خیابان شهید قندی از آن ما

قبری که بهش میخندی از آن ما اووووووووووم زکاوت و رندی از آن ما

****

ز سفره چه میجویی حاتم من با خودت چه میگویی خاتم من

دیگه واسه چی میجویی ماتم من بابا تو چه پر رویی خاتم من اووووومممییییی اسبتو کجا میبندی بوبوی من

به چی تو دل میخندی کوبوی من آقا به مویی بندی سرور من خانم به چی پا بندی شرور من

عقاید نوکانتی ازآن من شقایق نوماندی از آن تو

*****

کوکوی دو شب مانده ..از آن ما کپی پدر خوانده .. از آن ما خلقت ناخوانده .. از آن ما

دولت شرمنده .. از آن ما

کلفتی پرونده .. از آن ما ملی پوش بازنده .. از آن ما دولت شرمنده .. از آن ما

انتقاد سازنده .. از آن ما

شااااااااااااااااااید که آینده ..از آن ما

_ سه تار زدن نامجو ساده هست.محسن دلش میخواد موسیقیش مثل یه بچه ی ده ساله ساده و رک و دور از هر نوع بکارگیری از تکنیکهای موسیقی باشه.همینجوریه که بین کارهاش و شنونده فاصله نیست.

امیدوارم که استنباط و حس من که مبتنی بر آشنایی چند ماهه با کارهای محسن نامجو هست و اطلاعات ناچیزم که در حد جست وجو های اینترنتیه باعث بشه تا بیشتر با این خواننده ی لاغر دماغ دراز مشهدی آشنا بشین.

"جبر جغرافیایی" و "عقاید نوکانتی" برای دانلود:

موزیک عقاید نوکانتی (حجم: 2750 کیلوبایت)

موزیک جبر جغرافیایی (حجم: 4143 کیلو بایت)

:::کیوسک با خاطره ی زوربای ملایری:::

diaspam — Mon, 28 Jan 2008 12:49:18 GMT

کیوسک با خاطره ی زوربای ملایری

شب بود

نميدونم دقیقآ چه ساعتي يا حتي چه روزي

فقط ميدونم شب بود

سه سال پيش

باز هم هوس کردم راديو رو روشن کنم.همون راديوي قديمي که هر نواري رو داغون ميکرد.خاطره ازون راديو و صداهايي که باهاش ضبط ميکرديم زياد بود.

راديو روشن شد.ولي کليدش رو پخش نوار بود.نوار هم داخلش خودکشي ميکرد.

دستم رو روي کليد بردم .حرکتش دادم.صداي بلندي اومد.نميدونم رو کدوم شبکه بود ولي هر چي بود جذبم نکرد.چرخونک کنار راديو رو مي چرخوندم تا به راديو فردا برسم.

رسيدم ولي مثل هميشه آهنگ پخش نميکرد.مثل اينکه تو برنامه ي موسيقي زيرزميني مهمان ويژه داشتن.اينو اون زنيکه ميگفت.منظورم همون مجري زنه هست.اسمشو يادم نيست.ولي يادمه ازش خوشم نميومد.داشت مهمانشون رو معرفي ميکرد.

آره . . . اون گفت :آرش تکخوان گروه کيوسک

سلام و صحبتشون شروع شد.منم که جذب شده بودم دکمه ضبت رو فشار دادم تا همه چيز توي نوار بيچارم ضبط بشه.آرش از گروهشون ميگفت واز آلبومي که به تازگي کارش رو تمام کردن....آلبوم آدم معمولي

بعد چند دقيقه يکي از آهنگاي گروه رو پخش کردن.اون موقع نميدونستم که اسمش"زورباي ملايري"ه.چنان جذب شعر و لحن خواننده و سر وجمع ،کل کار شده بودم که نگو نپرس.خيلي کار جديدي بود.تاحالا اينطوريش رو نشنيده بودم:

فقط با پول وقيافه . . . کارت درست نميشه . . . يه کمي شم با لحجست . . . اينجوري خارجي ميشه . . .

اينجا و اونجات مصنوئي . . . چشات به رنگ لنزه . . . مقصد چه فرقي داره وقتي . . . طرف سوار بنزه . . .

خريد و فروش حواله . . . سواد لازم نداره . . . بهترين شغل دنيا . . . داشتن دديه پولداره

بعد صحبتاشون دوباره شروع شد.آرش از کساني که کمکشون کردن تشکر ميکرد.همشون هم يه اسم مستعار عجيب و غريب داشتن.ولي الآن حافظم ياري نميکنه

بعد ازين صحبتها يه آهنگ ديگه هم از کيوسک پخش شد.ولي بدبختانه بازهم شبکه ها خط تو خط شدن و اون به خوبي و کيفيت زورباي ملايري ضبط نشد.اين هم از شانسي که تو پست قبل هم به اون اشاره شد.به قول مهران مديري عين بختک به زندگيم چنبره زده.

با صحبتهاي پاياني مجري و آرش برنامه ي موسيقي زير زميني تمام شد.حالا من موندم با صداي ضبط شده ي برنامه.تا چند وقت کارم شده بود برم رو تيکه ي زورباي ملايري و گوشش کنم.اون موقع آرزوم بود که آلبومشون تو دستم باشه

چند سال گذشت و شد تابستان امسال.....

خونه ي يکي از رفقا(سهراب فلاح) بوديم.سهراب بهم گفت که آلبومي رو از يه گروه دانلود کرده.ميگفت موضوعش اجتماعيه.سر کامپيوتر بوديم.آهنگي از اون گروه رو پخش کرد.بدم نيومد.خوب بود.يه چيزي انگار حوالي ذهنم تدائي شد.ولي گذشت...

يه آهنگ ديگه رو هم پخش کرد..........عشق سرعت

دوباره مخيرم به تکاپو افتاد.اي خدا چقدر حال و هواش آشناست.همينجور داشتم دفترچه خاطرات ذهنم رو ورق ميزدم که يهو به يه جاي دنج تو مغزم رسيدم.تو اون جاي دنج يه راديو با يه نوار نشسته بودن.راديوش رو روشن کردم....... آها ..... يادم اومد........آرش......کيوسک........

بعد به سهراب گفتم که کار اين گروه رو قبلآ شنيده بودم ولي هر چي تو اينترنت دنبالش رفتم پيدا نکردم.فکر کنم اون موقع براي جست وجوي اينترنتي زود بود.سهراب دو تا آلبوم کيوسک رو دانلود کرده بود.مثل اينکه تو اين چند ساله رفته بودن خارج کشور و آلبوم عشق سرعت رو هم ساختن.من رفتم تو آلبوم قديمي(آدم معمولي) به اميد اينکه زورباي ملايري رو پيدا کنم.چون نميدنستم اسمش زورباي ملايريه ،تک تک آهنگها رو پخش کرديم.

اين نه........ نه ، اينم نيست......اين يکي؟شايد همين باشه. يه کم جلوتر ببر.اه نه اين يکي هم نيست

.اين ديگه چيه؟عجب اسمي داره "زورباي ملايري" اينم فکر نکنم باشه.ولي ميزنيم ببينيم چيه..

مديا پلير ،میکرولب ایرانی سهراب رو که پیشرفت ایرانیها رو در خراب کردن اسم شرکتهای بزرگ نشون میداد رو وادار به خوندن کرد:

شب تو زلفت اسيره.....ماه پيش تو حقيره......امشبو اينجا بمون.....واسه رفتن خيلي ديره .....

صداي تو ترانست....نگات پر از ستاره.......به به خودم حال کردم.....دروغام چه شاعرانست....

ريتم و ملودي همون بود ولي شعر همون نبود.تا يه کم که جلوتر بردم ، گرد روي خاطره هام کنار رفت... خودش بود. دوباره همون تيکه ي :فقط با پول و قيافه....

از اينکه بعد از يه مدت طولاني دوباره شنيدمش خيلي خوشحال بودم.چون يه اشتباهي کردم و چند تا آهنگ روي برنامه ي اون شب ضبط کردم.ديگه هيچي رو از برنامه ي اون شب نداشتم.واقعآ حيف شد.اون برام فقط يه برنامه نبود.يه خاطره بود.ولي با دستاي خودم از بين بردمش.

خوب حالا مدتی میگذره و من در حد خوبی با این گروه آشنایی دارم

از داخل مجله اينترتي هفت سنگ رفتم سراغ مقاله ي خانم نينا جمشيد زاد که بعضي از گروههاي زير زميني رو معرفي ميکرد.تو قسمتي که مربوط به کيوسک بود به نکته جالبي برخوردم.اينکه آلبوم آدم معمولي بر خلاف فکر من مثل آلبوم عشق سرعت داخل کانادا منتشر شد

در حال حاضر اگه بخوام کيوسک رو تعريف کنم ميتونم بگم:

اين گروه از اول مکان و افراد ثابتي نداشت و تا خونه ي يکي از افراد گروه خالي ميشد همه به اونجا پناه ميبردن و اونجا رو کيوسک خودشون ميدونستن.کيوسک با اينکه يه چشمه هايي ارز جاز و بلوز و حتي پاپ داره ولي در کل تو صف گروههاي راک قرار داره. نقطه‌قوت کار اين گروه شعرهاي روان، گويا و ساده‌‌ست که با درک تکيه‌هاي خواننده‌ي خوش صداي گروه، در هنگام خواندن به اوج مي‌رسه و به‌سادگي با مخاطب خودش ارتباط برقرار مي‌کنه.

آلبوم اول گروه (آدم معمولي)در سال 2005 و در کانادا با همکاري بم‌آهنگ منتشر شد. نکته‌ي جالب توجه اين آلبوم پوستر زيباي اين آلبومه که گرافيست حرفه‌اي ايراني مقيم لس‌آنجلس(زرتشت سلطاني) کار طراحيش رو انجام داده.
آلبوم جديد کيوسک (عشق سرعت) هم در کانادا و با همکاري بم‌آهنگ کانادا منتشر شده.

راستی این هم زوربای ملایری برای دانلود:

موزیک زوربای ملایری (حجم:4286 کیلو بایت)

:::من، دیاسپام،محسن نامجو:::

diaspam — Fri, 25 Jan 2008 22:16:18 GMT

من، دیاسپام،محسن نامجو

رفتم سر کوچه یک پُاکت سیگار بگیرم

رفتم اون دنیا تا بمیرم

رفتم جیگرکی ... دو سه سیخ جیگر بگیرم

گفتش سگت چی، زنت چی، بچه ت چی

رفتم برم جنگ

ولی آتیش نسیمت نذاشت

***

حالا ببینا ...نمیذارن ........مث سگ

کنار تو زندگی کنم

حالا ببینا ...نمیذارن ........مثل خوک

برای او بندگی کنم

جنون اولین کلمه ایه که میتونم به زبون بیارم.جنون این حرفا هم سرش نمیشه.چون جنون موسیقی اونم از نوع نامجو مثل... نه مثل چیه اصلآ خود افکارشه.میپرسین چه حرفایی سرش نمیشه؟ خوب معلومه خودتون بهتر میدونین من چرا بگم.

من نمیدونستم که کسانی هم هستن که تو شهرهای اطراف فریدونکنار اینقدر محسن نامجو رو بشناسن(البته تو خود فریدونکنار این آشنایی تا قبل از جست وجوهای برادرم تو اینترنت صفر بود) و حتی کنسرتها و چیزای نایابی که در اینترنت هم موجود نیستن رو داشته باشن تا اینکه یه روز تو حیاط دانشگاه بابل آهنگ زلف رو از تو گوشیم پخش کردم .یه دفه دیدم یکی از همکلاسیهام(معین مقدری) داره همراه با صدای محسن زمزمه میکنه.بعدش هم پای صحبتمون به وادی محسن نامجو باز شد. با فهمیدن اینکه اون فیلم مستند آرامش با دیاسپام ده رو داره کلی حال کردم.اونم قول داد واسم بیاره.آخه در مورد این فیلم قبلآ یه اطلاعاتی از تو سایت های مختلف داشتم و میدونستم در مورد زندگی محسن نامجو ساخته شده.واسه همین خیلی علاقمند بودم هر جور شده ببینمش.هفته ی بعد که تونستم سی دی رو از دوستم بگیرم کل مسیر دانشگاه تا خونه رو واسه دیدنش بیقراری میکردم.از شانس قشنگی هم که منو همیشه در طول دوران عمر همراهی میکنه یه دفعه یادم اومد که ای دل غافل امروز باید برم نوشهر خونه ی خالم. ولی تا رسیدم خونه کامپیوتر رو روشن کردم تا آخر50 دقیقه رو دیدم.البته تا یکی دو هفته ی اول فکر کنم بیشتر از 15 بار دیاسپام رو بطور کامل یا ناقص دیدم.بعد از دیدن دیاسپام علاقم به محسن نامجو چندین برابر شد چون با زندگی شخصی و عقایدش هم موافق بودم هم باهاشون خو گرفته بودم.البته از شخصیت عبدی بهروانفر هم خیلی خوشم اومد.

خود نامجو در مورد آشناییش با عبدی بهروانفر تو مستند آرامش با دیاسپام ده و همچنین تو مصابحه هاش میگه:
"یک روز در منزل یکی از دوستان با ایشان ملاقات کردم و با هم ساز زدیم. گفتن اینکه ما از هم دیگر خوشمان آمد برایش کم است، بهتر است بگویم ما به هم جذب شدیم. بدون آنکه با هم قراری بگذاریم من بعد از چند روز به خانه او رفتم و او هم من را پذیرفت و قضیه براحتی ادامه پیدا کرد. بعد هم در تمرین هایمان بود که ایده تشکیل یک گروه به ذهنمان آمد، اما عبدی قبلاً در مورد آن فکر کرده بود و حتی با چند نوازنده کار می کرد که در ادامه گروهی شدیم و اسم «ماد» را روی گروهمان گذاشتیم."
کار های شاخص این همکاری تا اونجایی که اطلاعات من یاری میکنه :
بغض - جُره باز - رفتم سر کوچه - دلا دَنگُم - سوگ - شاید –واق واق سگ

البته به جز جره باز که دارم و تیکه های اجرا شده ی واق واق سگ و رفتم سر کوچه که تو مستند دیدم بقیه ی کارها رو نشنیدم.حالا دوباره بهتره از فاز گروه ماد بیام بیرون و برم سر خود محسن.

واقعآ انگار نه انگار که تازه از عید 1386 تا حالا با کارهاش در ارتباطم. سرعت پیشرفت و معروفیت محسن نامجو رو تو هیچ خواننده ای ندیده بودم.فکر میکنم محسن نامجو همه نظر امتحان پس داده.تلفیقی از راک و پاپ با شعرهای اجتماعی و فضای جدید.سنتی هم با همون حال وهوای خودش

به تازگی تو یکی از سایت های معتبر خوندم که محسن نامجو به عنوان موزیسین برتر سال٫ تندیس جشن شب چله ی هقته نامه چلچراغ رو گرفت و جایزه اش رو به احمد دهقان(نویسنده) تقدیم کرد.من بعنوان یه دوستدار خودش و کارهاش بهش تبریک میگم.

این محسن نامجو نمیذاره آدم پاستوریزه بمونه!

محسن نامجو کارهای زیادی داره مثل: عشق در مراجعه است-عقاید نوکانتی-مرد جان به لب رسیده-هستی آلت خوره-دیاسپام ده-همه چی به ما میخنده یره-زلف-گیس و... که با خوب گوش دادن و فکر کردن در مورد هر کدومشون میشه یه مطلب صد صفحه ای نوشت.فقط گوش کن.

خوب گوش کن

:::رضا يزداني و راك با فضاي جديد ايراني:::

diaspam — Wed, 09 Jan 2008 20:05:18 GMT

رضا يزداني و راك با فضاي جديد ايراني

بهتره اول خيلي خلاصه رضا يزداني رو واسطون تعريف كنم:

در بچگي با اينكه در خانواده اي بزرگ شد كه با هنر رابطه اي نداشتند.اما علاقمنديش به موسيقي اون رو وادار كرد تا بر خلاف نظر پدرش كه يك پزشك بود وارد اين عرصه بشه.رضا بر خلاف الگوها ي موسيقي در اون زمان ايران عاشق راك و متال بود و اينجور آهنگها رو با وجود خودش پيوند ميزد. در حاليكه ساخته هاي خواننده هايي مثل كريس دي برگ به عنوان يك موسيقي خوب و عوام پسند غربي شناخته ميشدند.(البته نا گفته نمونه كه تو آهنگهاي جديدتر كه از كريس دي برگ شنيدم توش يه چشمه هايي از راك رو ديدم.مثل آهنگ light and fire كه اكثر المانهاي موسيقي راك درش ديده ميشه)

اينجور كه من از مصابحه هاي رضا يزداني دستگيرم شد اون از جمله خواننده هايي هست كه شهامت ريسك كردن براي آغاز و انجام يك نوع كار جديد رو داره.(مثل محسن نامجوي عزيز كه خداي ريسكه)

رضا يزداني تو آهنگهاش بيشتر به مسائلي اشاره ميكنه كه جوونهاي امروزي درگيرشن و يه جوري به اين مسائل اعتراض ميكنه.{اعتراض هم از خصوصيات كلي موسيقي راك هست}.من كه فقط آلبوم هيس رو از كارهاي رضا يزداني شنيدم ولي بخاطر لحن زيبا و استوارش وبه خاطر نوعي از راك كه تو كارهاش ارائه ميده و شعرهاي يغما گلرويي كه تو شعراي عرصه ي موسيقي ميشه گفت كم نظيره اينگار سالهاست كه با اون و كارهاش انس پيدا كردم.

حالا ميريم سراغ حكم(لاله زار): مسعود كيميايي(كارگردان).يغما گلرويي(ترانه سرا).و پايان دهنده ي كار يعني رضا يزداني(خواننده و تنظيم)

"حكم" فيلم مسعود كيميايي بعد از گذشت سه سال به تازگي منتشر شد.هيچ چيز در مورد اين فيلم نميگم.چون نديدمش ولي دوست دارم ببينمش.ولي واسه من ديدن ويدئو كليپ اين فيلم از خودش هم مهمتر بود كه همين ديشب ديدمش و كلي هم ازش لذت بردم.شما هم اگه دريافتش كنين مطمئن باشين ضرر كه نميكنين هيچ كلي هم منو دعا ميكنين كه اين كار رو واسه دانلود گذاشتم.

از لاله زار که میگذررررررررررررررم

میرسه سال نو شدن

سال نفس تنگی عشق

سال زمین خوردن من

از لاله زار که میگذررررررررررررررم

زخمای کهنه وا میشن

دوباره کوچه ها پر از

مردم همصدا میشن

موزيك ويدئو حكم(لاله زار) (حجم: ۴.۵ مگا بايت)